Eerste werkdagen
Hallo allemaal,
Mijn eerste twee werkdagen zitten er alweer op en ik heb veel te vertellen.
Dus bereid je voor op weer een lang verhaal;)
Eerste werkdag
Afgelopen maandag had ik mijn eerste werkdag bij Spacetoon. Ik werd opgehaald door mijn eigen chauffeur en naar het bedrijf gebracht. De weg ernaartoe duurde ruim een uur, maar in vergelijking met mijn collega's hoef ik niet lang te reizen. Onderweg heb ik alles voorbij zien komen. Mensen die op straat aan het plassen waren, scooters met 5 personen erop of kleine baby's tussen de ouders in. En paleizen van huizen en absurd grote auto's. In Jakarta zijn de verschillen tussen arm en rijk zo ontzettend groot.
Toen ik aankwam bij het bedrijf werd ik al gelijk erg vriendelijk ontvangen. Iedereen wilde mij een hand geven en Engels met me praten. Vooral de grappige productieassistent Wendy wilde mij alles laten zien. Hij nodigde mij gelijk uit voor een feestje in Bandung met zijn familie. Ook andere collega's gaan erheen dus mijn eerste twee weekenden zitten nu al volgepland.
De eerste uitzending van de dag was een show dat te vergelijken is met Funniest Homevideo's. Twee presentatoren kondigen ieder filmpje op een hele enthousiaste (typisch Aziatische) manier aan. Nadat het was opgenomen mocht ik kijken in de regiekamer bij de volgende uitzending.
Om 12 uur gingen we al lunchen. Langzaam maar zeker kwamen er steeds meer collega's bij zitten. Ze wilden allemaal met me praten. Na een uur zaten we met wel 20 mensen in de kantoortuin die allemaal om mijn aandacht vroegen. Als ik in gesprek was met iemand dan hoorde ik steeds mijn naam ‘Susaaaanne? Hellooo! ‘ Om 4 uur gingen we pas weer aan het werk.
Toen hadden we een show waarin een bandje kwam optreden. Deze band heet O'robot, omdat de zanger een robotarm heeft. Mijn collega's wilde mij graag aan hem voorstellen dus ik werd het kantoor uitgesleurd naar buiten om hem te ontmoeten. Het zag er heel vreemd uit. Hij had allemaal lichtjes en apparatuur eraan hangen. Al mijn collega's keken vol bewondering hoe ik hierop zou reageren. Ik zei maar dat ik het erg knap vond dat hij dat zelf had gemaakt. Vervolgens zijn we 5 keer op de foto geweest en wilde iedereen dat ik steeds zijn arm aanraakt. Na wat vertraging kon de show beginnen. Voordat de show begon werd mij al gevraagd of ik te gast wilde zijn. Ik wees het vriendelijk af en zei dat ik liever achter de camera stond. Vervolgens is het mij nog een paar keer gevraagd, dus ik heb het idee dat ik vroeg of laat een keer in een show te zien ben.. Na een eeuwigheid wachten en geluids- en camera checken stond het er eindelijk op.
Overstromingen
Maandag en dinsdag is er veel regen gevallen. Bij ons in Nederland loopt het water gewoon weg, maar in Jakarta zorgt dit gelijk voor overstromingen. Vele straten staan helemaal blank en mensen lopen tot aan hun knieën door het water. Ook lopen veel huis helemaal onder. Mijn chauffeur kon mij dinsdag dus ook pas 3 uur later ophalen dan afgesproken was, omdat de halve stad was afgezet.
Woensdagochtend zou ik opgehaald worden om 7 uur om de ochtendshow te kunnen zien. Dat is een talkshow over gezondheid die live is. Ik kreeg alleen om half 7 een smsje dat het huis van mijn chauffeur was ondergelopen en hij nog niet kan komen. Hij zou mij iets later komen ophalen en ze vonden het erg vervelend voor mij. Het feit dat zij zich zorgen maken om mij in zo'n situatie vind ik nog steeds erg wennen. Ik vind het zo ontzettend zielig voor mijn chauffeur, maar toch gaan de zorgen uit naar mij omdat ik niet vervoerd kan worden nu..
Op mijn werk is iedereen altijd vrolijk. Als ik 's ochtends kom aanlopen dan komen mensen uit alle hoeken aangerend om mij gedag te zeggen. Ze willen continue met mij praten en doen er alles aan om mij aan het lachen te maken. Indonesiërs vinden het vooral leuk om een kleine show op te voeren en dan heel hard om zichzelf lachen. Ik heb gisteren een hele goochelshow en dans act opgevoerd gekregen. En iedere keer komen er collega's naar mij toe om heel trots te laten horen wat ze allemaal al kunnen zeggen in het Engels. Als iemand dan iets fout zegt dan ligt het hele bedrijf in een deuk. Indonesiërs doen alles met een lach. Ze maken elkaar belachelijk of praten over ernstige situaties, maar alles gaat gepaard met een grapje. Ze bieden daarna wel altijd hun excuus aan.
Ik moet vooral steeds ontzettend lachen om mijn grappige collega Wendy. Hij is een hele luidruchtige en komische man waar iedereen erg hard om moet lachen. Alleen al om zijn accent kan ik helemaal in een deuk liggen.
Tijdens het werk wordt er ook veel gepraat en gelachen. Ik denk dat ik van de 20 uur dat ik nu gewerkt heb wel 18 uur heb gepraat en gelachen. Ook wil iedereen voortdurend met mij op de foto. Er zijn al wat foto's op Facebook gezet geloof ik. Als ik de studio in kom dan valt het stil en vragen mensen eerst waar de ‘Bouleh' (buitenlander) vandaan komt en dan of ze ermee op de foto mogen. Ik ben de afgelopen dagen met zo ontzettend veel mensen op de foto geweest en heb geen idee wat er met die foto's gaat gebeuren:P
Vandaag (woensdag) ben ik al uitgenodigd om mee te gaan naar een ‘ster'. Een hele populaire kinder guru ofzo. Ze willen hem graag in de show hebben en daarom hebben ze vandaag een afspraak met hem gemaakt. Ik weet niet precies waarom ik mee mag, maar ongetwijfeld dat ik met hem op de foto ga...
Stage opdracht
Tijdens mijn stage is het de bedoeling dat ik een nieuw televisie programma ga bedenken dat aansluit bij Spacetoon. Vervolgens wordt het tijdens mijn stageperiode ook nog opgezet en geproduceerd. Ik zal hier dan de ‘productieleider' van worden. Ik vind het best wel spannend om dat te doen. Ze vragen mij nu al steeds of ik al ideeën heb terwijl ik pas net van deze opdracht afweet. Dus ik moet er nog goed over nadenken en binnenkort beginnen met het schrijven van een paar concepten. Het is best lastig, want ik ken de cultuur niet zo goed en weet daarom niet goed wat er aansluit bij het publiek. Wel vind ik het erg uitdagend en ik vind het echt heel leuk om dit te mogen doen.
De foto's van mijn reis zijn weer op picasa te vinden. De link is:
https://picasaweb.google.com/Suzannekoning89/Indonesie
Of je kunt linksonder (op deze pagina) klikken op Foto's.
Bedankt voor jullie leuke en lieve reacties en tot snel!
Liefs,
Suzanne
Reacties
Reacties
Ik lig in bed en word net bruut gewekt omdat de werkmannen op het dak alweer begonnen zijn en voor het gemak een dakpan op het golfplaten afdak lieten vallen....aaarch. Maar daarom lig ik u wel al om kwart over zeven van jouw verhaal te genieten. Je moet een boek of documentaire maken, wat een leuke verhalen.
Oh de kleine man is ook wakker. Ik ga naar m toe en zal m een knuffel van je geven. Xx
heey suus! wat een ervaringen..nu al! super gaaf om te lezen, ik bn benieuwd naar je volgende post! xx
En ik werd gewekt door een what's app van iemand die in een deuk in bed lag omdat haar nicht zo komisch schrijft. Nou ik zal je wat vertellen, ik heb ook de tranen langs de wangen lopen! Veel plezier bij de Goeroe lieverd. Xx
beter dat ze met een goeroe thuiskomt dan met een gonnoeroe...
Haha, ik moet erg lachen om je verhaal! Wat een bijzondere mensen heb je al in zo'n korte tijd ontmoet! Heeft die man een robot-arm in plaats van een echte arm? Ik zie iets heel raars voor me... :)
Spannend dat je productieleider mag worden van zo'n groot project, wel een eer dat ze je zo'n grote functie geven!
Liefs
Het ziet er allemaal wel heel erg schattig en kneuterig uit. Het is lekker overzichtelijk allemaal, tenminste de studio. De opnames zijn volgens mij wat minder overzichtelijk haha.
Hoi san ik ben erg trots op je om mijn sannie te zien als assistent director daar in indonesie, en wat leuk voor je dat je de grootste bent ik de studio daar, haha
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}